Fiordy Zachodnie na Islandii: trasa, Dynjandi, Látrabjarg, ceny

Fiordy Zachodnie (Vestfirðir) to najdzikszy i najrzadziej odwiedzany region Islandii. Według badania Islandzkiej Organizacji Turystycznej (Ferðamálastofa) za 2023 rok dotarło tu tylko 13% zagranicznych turystów, podczas gdy region stołeczny odwiedziło 90%. W zamian dostajesz jeden z najpiękniejszych wodospadów kraju – Dynjandi, ptasie klify Látrabjarg z maskonurami siedzącymi kilka metrów od ścieżki, złoto-rudą plażę Rauðisandur i bezdrożny rezerwat Hornstrandir, do którego dopływa się łodzią z Ísafjörður. Na sensowne zwiedzanie potrzeba 3–7 dni, a najlepszy czas na wyjazd to czerwiec–wrzesień.

Niżej znajdziesz wszystko, co trzeba wiedzieć przed wyjazdem: jak dojechać (autem, samolotem i promem Baldur), jak wyglądają drogi po otwarciu nowych tuneli, opis najważniejszych miejsc, gotowe trasy na 3, 5 i 7 dni, a także tankowanie, noclegi i koszty w 2026 roku. Położenie wszystkich atrakcji sprawdzisz na naszej interaktywnej mapie Islandii.

• 🧭13%turystów dociera w ten region (2023)
• 🚗~455 kmz Reykjavíku do Ísafjörður (ok. 6 h)
• 💧~100 mwysokość wodospadu Dynjandi
• 📅VI–IXnajlepszy czas na wyjazd

Dlaczego warto pojechać na Fiordy Zachodnie

Fiordy Zachodnie to wielki półwysep na północnym zachodzie Islandii, połączony z resztą wyspy wąskim przesmykiem. Należą do najstarszych części kraju: skały mają tu ok. 16 milionów lat, a czynnych wulkanów nie ma wcale. Lodowce wyrzeźbiły w płaskich płaskowyżach dziesiątki głębokich fiordów, dlatego krajobraz wygląda zupełnie inaczej niż na południu: zamiast czarnych plaż i pól lawy są stołowe góry o tarasowych zboczach, zielone doliny i miasteczka rybackie wciśnięte między góry a wodę.

Region leży z dala od drogi nr 1 (Ring Road), więc omija go większość wycieczek objazdowych. Przy Dynjandi czy na Látrabjargu nie spotkasz tłumów znanych z Golden Circle, a na wielu odcinkach przez kilkadziesiąt minut nie minie Cię żadne auto. Ceną za ten spokój są odległości. Drogi okrążają każdy fiord, więc 30 km w linii prostej to często 80–100 km jazdy. Na północy regionu leży też Drangajökull, jedyny lodowiec Fiordów Zachodnich (więcej w artykule o lodowcach Islandii).

Fiordy Zachodnie dzielą się na trzy części. Na południu są Patreksfjörður, Látrabjarg i Rauðisandur. W środkowej części leżą fiord Arnarfjörður z wodospadem Dynjandi i miasteczko Þingeyri. Północ to Ísafjörður, Bolungarvík, Suðureyri i długi fiord Ísafjarðardjúp. Wschodnie wybrzeże, Strandir z Hólmavíkiem, jest najbardziej odludne.

Jak dojechać na Fiordy Zachodnie

Autem z Reykjavíku

Do Ísafjörður prowadzą dwie drogi. Przez Hólmavík (drogi 60 i 61) jest ok. 455 km i ok. 6 godzin jazdy bez postojów, cały czas po asfalcie. Ostatnie 200 km to droga 61, która okrąża kolejne odnogi fiordu Ísafjarðardjúp. Przez środek regionu (droga 60 przez Reykhólar, Flókalundur, przełęcz Dynjandisheiði i tunel Dýrafjarðargöng) jest krócej, ok. 410 km, ale część trasy prowadzi przez przebudowywaną przełęcz, a zimą bywa ona zamknięta. Najwygodniej zrobić pętlę: wjechać jedną drogą, a wrócić drugą albo promem.

Odcinek	Odległość	Czas jazdy bez postojów
Reykjavík – Hólmavík	ok. 230 km	3–3,5 h
Hólmavík – Ísafjörður (droga 61)	ok. 225 km	3–3,5 h
Reykjavík – Stykkishólmur (prom Baldur)	ok. 170 km	ok. 2,5 h
Brjánslækur – Patreksfjörður	ok. 55 km	ok. 50 min
Patreksfjörður – Látrabjarg	ok. 60 km	1–1,5 h
Patreksfjörður – Rauðisandur	ok. 30 km	ok. 45 min
Brjánslækur – Dynjandi	ok. 35 km	ok. 40 min
Dynjandi – Ísafjörður	ok. 60 km	ok. 1 h
Ísafjörður – Bolungarvík / Suðureyri	13 / 23 km	15 / 25 min
Patreksfjörður – Ísafjörður	ok. 150 km	ok. 2,5 h

Odległości i czasy orientacyjne. Na szutrze i krętych drogach nad fiordami jedzie się wolniej, niż pokazuje nawigacja.

Prom Baldur ze Snæfellsnes

Prom samochodowy Baldur pływa przez zatokę Breiðafjörður ze Stykkishólmuru na półwyspie Snæfellsnes do Brjánslækur na południu Fiordów Zachodnich, z przystankiem na wyspie Flatey. Rejs trwa ok. 2,5 godziny i oszczędza ok. 4 godziny jazdy w jedną stronę, a przy okazji można połączyć Fiordy Zachodnie z półwyspem Snæfellsnes i górą Kirkjufell. Od czerwca 2025 roku prom obsługuje firma Ferjuleiðir, a bilety rezerwuje się na ferja.is.

W taryfie od 1 września 2026 do 31 maja 2027 bilet ze Stykkishólmuru do Brjánslækur kosztuje 6 300 ISK (ok. 200 zł) dla dorosłego, 3 150 ISK dla młodzieży (12–17 lat), a dzieci do 11 lat płyną bezpłatnie. Przewóz auta do 5 m długości to kolejne 6 300 ISK (kierowca płaci osobno). Para z samochodem zapłaci więc ok. 18 900 ISK (ok. 605 zł) w jedną stronę. Rozkład zmienia się w zależności od sezonu: latem prom pływa codziennie, poza sezonem tylko kilka razy w tygodniu.

Samolotem do Ísafjörður

Icelandair lata z krajowego lotniska w Reykjavíku (RKV, w centrum miasta, nie Keflavík) do Ísafjörður (IFJ). Lot trwa ok. 40 minut, a podejście do lądowania wąskim fiordem między stromymi górami to atrakcja sama w sobie. W 2025 roku linia zapowiadała zakończenie tych połączeń, ale w kwietniu 2026 podpisała z islandzką administracją drogową (Vegagerðin) umowę na obsługę trasy od 1 września 2026 do 31 sierpnia 2030 roku. Zakłada ona co najmniej 7 lotów tygodniowo zimą i 10 od maja do sierpnia. Najtańsze bilety zaczynały się jesienią 2026 od ok. 26 500 ISK (ok. 850 zł). Na południe regionu, do Bíldudalur, lata mniejsza linia Norlandair.

Loty bywają odwoływane przy silnym wietrze i słabej widoczności. Transport publiczny w regionie praktycznie nie istnieje, więc po przylocie potrzebujesz auta z wypożyczalni w Ísafjörður albo zorganizowanych wycieczek.

Kiedy jechać i jak wyglądają drogi

Najlepszy czas na Fiordy Zachodnie to czerwiec–wrzesień. Wtedy wszystkie drogi są przejezdne, pływają łodzie do Hornstrandir i na Vigur, a od połowy maja do połowy sierpnia na Látrabjargu gniazdują maskonury. Droga na punkt widokowy Bolafjall jest otwierana dopiero w połowie czerwca (w 2026 roku 16 czerwca). Lipiec i sierpień to najcieplejsze miesiące, ale i tak licz się z temperaturą 10–14°C, mgłą i deszczem. Porównanie miesięcy znajdziesz w poradniku kiedy jechać na Islandię.

Komunikację w regionie zmieniły tunele. Otwarty w październiku 2020 roku Dýrafjarðargöng (5,6 km) zastąpił wysoką przełęcz Hrafnseyrarheiði, zimą praktycznie nieprzejezdną, i skrócił drogę 60 o ok. 27 km. Ostatnim wąskim gardłem jest przełęcz Dynjandisheiði, przez którą prowadzi nowa droga. Prace się opóźniły: w październiku 2026 Vegagerðin zakładała otwarcie nowego odcinka przed końcem roku, ale ok. 4 km dostanie asfalt dopiero latem 2027. Do tego czasu na przełęczy trzeba liczyć się z szutrem i robotami drogowymi. Na południu regionu nowe mosty na drodze 60 (m.in. przez Þorskafjörður, otwarty w 2023 roku) skróciły z kolei dojazd od strony Reykhólar.

Zimą do Ísafjörður dojedziesz drogą 61, ale przełęcze zamyka śnieg. Już 15 października 2026 Dynjandisheiði i Steingrímsfjarðarheiði były nieprzejezdne, a na zboczu pod Súðavíkiem obowiązuje czasem ostrzeżenie przed lawinami. Przed każdym przejazdem sprawdź stan dróg na umferdin.is (lub pod numerem 1777) i prognozę na vedur.is albo w naszym serwisie pogoda na Islandii. Pamiętaj też o krótkim dniu: w Ísafjörður od końca listopada do końca stycznia słońce nie wychodzi zza gór (więcej w artykule o nocy polarnej na Islandii).

Najważniejsze atrakcje Fiordów Zachodnich

Wodospad Dynjandi

Dynjandi („grzmiący”) to najsłynniejszy wodospad Fiordów Zachodnich i jeden z najpiękniejszych w kraju. Spada tarasami z wysokości ok. 100 m i rozszerza się od ok. 30 m u góry do ok. 60 m u podstawy, przez co wygląda jak welon albo weselny tort. Z parkingu nad zatoką Dynjandisvogur (odnoga fiordu Arnarfjörður) prowadzi ścieżka, na której przejście potrzeba ok. 15–20 minut pod górę. Po drodze mija się sześć mniejszych wodospadów, z których każdy ma własną nazwę. Na całość z sesją zdjęciową zarezerwuj ok. godziny.

Wstęp jest bezpłatny, ale parking kosztuje orientacyjnie 750–1 100 ISK (ok. 25–35 zł) za osobówkę. Płaci się online po zeskanowaniu kodu QR z tablicy. Dynjandi leży mniej więcej w połowie drogi między Brjánslækur a Ísafjörður, więc zatrzymasz się tu w każdym wariancie trasy. Z Ísafjörður można też pojechać wycieczką do wodospadu Dynjandi, która często obejmuje Þingeyri i okolice Arnarfjörður.

Klify Látrabjarg

Látrabjarg to najdalej na zachód wysunięty punkt Islandii i jeden z największych ptasich klifów w Europie. Urwisko ciągnie się przez ok. 14 km i ma do ok. 440 m wysokości. Od połowy maja do połowy sierpnia gniazdują na nim setki tysięcy ptaków: nurzyki, alki, mewy trójpalczaste i przede wszystkim maskonury. Maskonury kopią nory tuż przy krawędzi i są tak przyzwyczajone do ludzi, że często siedzą kilka metrów od ścieżki. Najaktywniejsze są wieczorem, gdy wracają z morza. Więcej o tych ptakach przeczytasz w poradniku maskonury na Islandii.

Do Látrabjargu prowadzi droga 612 z okolic Patreksfjörður. Ostatni odcinek jest szutrowy i kończy się parkingiem przy latarni Bjargtangar, skąd ścieżka biegnie wzdłuż krawędzi klifu. Wstępu się nie płaci. Na miejscu nie ma sklepu ani stacji paliw, więc zatankuj w Patreksfjörður.

Plaża Rauðisandur

Rauðisandur (też Rauðasandur, „czerwony piasek”) to szeroka plaża o złoto-rudym, miejscami różowym piasku, zupełnie niepodobna do czarnych plaż z południa. Kolor zawdzięcza pokruszonym muszlom. Zjeżdża się do niej stromą, krętą i szutrową drogą 614, często nazywaną najtrudniejszą w regionie. Latem pokonasz ją zwykłym autem, ale jedź powoli i ostrożnie mijaj się z innymi. Na dole droga rozwidla się: na zachód do czarnego kościółka Saurbæjarkirkja, na wschód do kempingu Melanes (zwykle czynnego od połowy maja do połowy września). Latem przy plaży działa zwykle mała kawiarnia, ale godziny otwarcia warto sprawdzić przed przyjazdem.

Rauðisandur leży niedaleko Látrabjargu, więc najlepiej odwiedzić oba miejsca jednego dnia: plażę po południu, klif wieczorem.

Ísafjörður

Ísafjörður to stolica regionu i największe miasto Fiordów Zachodnich: na początku 2026 roku mieszkało tu ok. 2 800 osób. Leży na piaszczystej mierzei w fiordzie Skutulsfjörður, otoczony stromymi górami. Warto przejść się po starym centrum z kolorowymi drewnianymi domami. W zabudowaniach dawnej faktorii handlowej Neðstikaupstaður z XVIII wieku mieści się muzeum dziedzictwa Fiordów Zachodnich, a w jednym z tych domów latem działa restauracja rybna Tjöruhúsið. To tu kupisz bilety na łodzie do Hornstrandir i na Vigur. W mieście działa też centrum informacyjne rezerwatu Hornstrandir, gdzie warto zapytać o warunki na szlakach.

Latem do Ísafjörður zawijają statki wycieczkowe i w takie dni na ulicach robi się tłoczno. Na Wielkanoc odbywa się bezpłatny festiwal muzyczny Aldrei fór ég suður. Ísafjörður to dobra baza na 2–3 noclegi: stąd jest blisko do Bolungarvíku, Suðureyri, Súðavíku i portu łodzi do Hornstrandir. Wieczorem warto spróbować lokalnych ryb, a o islandzkich potrawach przeczytasz w artykule o kuchni islandzkiej.

Rezerwat Hornstrandir

Hornstrandir to najbardziej odludne miejsce na Islandii, do którego mogą dotrzeć turyści. Rezerwat przyrody utworzony w 1975 roku obejmuje ok. 580 km² na północnym krańcu Fiordów Zachodnich. Ostatni stali mieszkańcy wyjechali stąd w latach 50. XX wieku. Nie ma tu dróg, sklepów ani zasięgu telefonii komórkowej, za to są kwieciste łąki, ptasie klify Hornbjarg i lisy polarne, na które w rezerwacie nie wolno polować, dlatego są tu mniej płochliwe niż w innych częściach kraju.

Do Hornstrandir dopływa się latem łodzią z Ísafjörður (np. Borea Adventures, Sjóferðir), a także z Bolungarvíku i z Norðurfjörður na wybrzeżu Strandir. Najpopularniejszy jest jednodniowy wypad do opuszczonej osady Hesteyri (ok. godziny rejsu w jedną stronę), gdzie latem działa „Dom Lekarza” z kawiarnią i noclegami. Turyści z plecakami płyną do Hornvíku, Aðalvíku lub Veiðileysufjörður i wędrują kilka dni między zatokami. Bilet na łódź do Hornvíku kosztował w 2026 roku ok. 19 000 ISK (ok. 610 zł) w jedną stronę. Najprościej zarezerwować rejs lub trekking z przewodnikiem po Hornstrandir.

Zasady rezerwatu są surowe. Przyjazd trzeba zgłosić online islandzkim służbom ochrony przyrody: obowiązkowo od 1 marca do 15 czerwca i od 1 września do 1 listopada, a latem warto też zostawić plan trasy na safetravel.is. Namiot wolno rozbić tylko na wyznaczonych polach biwakowych (na jednym miejscu najwyżej tydzień). Zakazane są ogniska, drony, rowery i psy. Od nor lisów trzeba trzymać się co najmniej 40 m. Latem w Hornvíku i Hesteyri pracują strażnicy rezerwatu.

Suðureyri

Suðureyri to niewielka wioska rybacka nad fiordem Súgandafjörður, ok. 25 minut jazdy od Ísafjörður. Do 1996 roku zimą bywała odcięta od świata. Wtedy otwarto tunel Vestfjarðagöng (ok. 9,1 km), który ma odnogi do Suðureyri i Flateyri. Dwie z nich są jednopasmowe, z zatoczkami do mijania: gdy widzisz nadjeżdżające auto, zatrzymaj się w najbliższej mijance. Wioska stawia na zrównoważone rybołówstwo: łowi się tu z małych łodzi na haczyki, a nie trałowcami. Za wioską leży zalew Lónið, w którym pływają dorsze, i można je karmić. Lokalne firmy organizują wędkowanie w morzu i degustacje ryb.

Bolungarvík i punkt widokowy Bolafjall

Bolungarvík, 15 minut jazdy od Ísafjörður, to jedna z najstarszych osad rybackich w regionie. Warto zajrzeć do muzeum Ósvör, czyli zrekonstruowanej przystani dawnych rybaków. Główną atrakcją jest jednak Bolafjall (638 m), na którego szczycie w 2022 roku otwarto platformę widokową zawieszoną nad przepaścią. Rozciąga się z niej widok na fiord Ísafjarðardjúp, góry i otwarte morze, a przy dobrej widoczności nawet na Hornstrandir. Na szczyt prowadzi stroma szutrowa droga, otwierana zwykle od połowy czerwca do jesieni. Dla niewprawnych kierowców lepsze będzie auto 4x4. Zimą droga jest zamknięta, a na platformę można wejść tylko pieszo.

Wyspa Vigur

Vigur to mała wyspa na fiordzie Ísafjarðardjúp, na której stoi rodzinne gospodarstwo i prywatny rezerwat ptaków. Latem żyją tu tysiące maskonurów, edredonów i rybitw popielatych. Właściciele zbierają puch edredonów tak samo jak ich przodkowie. Na wyspie stoją też zabytkowy wiatrak i dom Viktoríuhús z kolekcji Muzeum Narodowego. Rejs z Ísafjörður z lądowaniem na wyspie organizują sami gospodarze, w sezonie mniej więcej od kwietnia do września. Grupy są małe, więc wycieczkę na wyspę Vigur zarezerwuj z wyprzedzeniem. Właściciele zastrzegają, że rejsy innych firm (np. kajakowe) nie lądują na wyspie.

Arctic Fox Centre w Súðavíku

W Súðavíku, 20 minut jazdy od Ísafjörður, działa Arctic Fox Centre (Melrakkasetur), ośrodek badawczy i wystawa poświęcone lisowi polarnemu, jedynemu rodzimemu ssakowi lądowemu Islandii. Wystawa opowiada o życiu lisów, zmianie koloru ich futra i dawnych polowaniach na nie. Przy ośrodku działa kawiarnia. Muzeum jest otwarte zwykle od maja do września. Godziny i ceny na bieżący sezon sprawdź na stronie melrakki.is.

Gorące źródła Hellulaug i Reykjafjarðarlaug

Fiordy Zachodnie mają kilka naturalnych basenów, w których można się wykąpać po dniu w aucie. Hellulaug to małe skalne oczko (ok. 4 × 3 m, 50–70 cm głębokości) tuż nad brzegiem fiordu Vatnsfjörður, kilka minut od stacji paliw we Flókalundur przy drodze 60, więc świetnie pasuje po zejściu z promu. Wstęp jest bezpłatny, a przy parkingu stoi skrzynka na dobrowolne datki. Reykjafjarðarlaug leży przy drodze 63 nad zatoką Reykjafjörður (odnoga Arnarfjörður), między Dynjandi a Bíldudalur. Oprócz prostego basenu jest tu naturalne gorące oczko. Zasady wstępu do tych basenów się zmieniają, więc sprawdź informacje na miejscu. W żadnym z nich nie ma ratownika ani przebieralni z prawdziwego zdarzenia.

Muzeum Czarnoksięstwa w Hólmavíku

W Hólmavíku, pierwszym większym miasteczku na trasie z Reykjavíku przez Strandir, działa Muzeum Islandzkiego Czarnoksięstwa i Magii (Strandagaldur). Wystawa opowiada o procesach o czary w XVII wieku, kiedy na Islandii płonęły stosy głównie dla mężczyzn. Można tu zobaczyć dawne księgi z zaklęciami, magiczne znaki (galdrastafir) i replikę osławionych „nábrók”, czyli spodni z ludzkiej skóry, które według legendy miały przynosić bogactwo. Latem (od połowy maja do końca września) muzeum jest otwarte codziennie, a zimą w krótszych godzinach. Bilet dla dorosłego kosztuje orientacyjnie 1 000–1 500 ISK (ok. 32–48 zł). W Hólmavíku zatankuj przed drogą 61.

Trasy po Fiordach Zachodnich: 3, 5 i 7 dni

Wszystkie trasy zakładają auto i lato. Wariant 3-dniowy obejmuje samo południe regionu i zaczyna się od promu ze Snæfellsnes, a dłuższe warianty to pętle z Reykjavíku.

Dzień	3 dni (południe, z promem)	5 dni (pętla z Reykjavíku)	7 dni (cały region)
1	Stykkishólmur – prom Baldur – Brjánslækur – Rauðisandur; nocleg w Patreksfjörður	Reykjavík – Hólmavík (muzeum) – droga 61 – Súðavík – Ísafjörður	Reykjavík – Snæfellsnes – Stykkishólmur
2	Látrabjarg (najlepiej wieczorem) – Dynjandi – Hellulaug; nocleg koło Flókalundur	Bolungarvík i Bolafjall, Suðureyri lub rejs na Vigur	Prom Baldur – Rauðisandur – Patreksfjörður
3	Droga 60 przez Reykhólar do Reykjavíku (ok. 5 h)	Þingeyri – Dynjandi – Reykjafjarðarlaug – Patreksfjörður	Látrabjarg rano – Reykjafjarðarlaug – Dynjandi – Þingeyri
4	–	Látrabjarg i Rauðisandur	Ísafjörður i Suðureyri
5	–	Brjánslækur – prom – Stykkishólmur – Reykjavík (lub droga 60)	Rejs do Hesteyri w rezerwacie Hornstrandir
6	–	–	Vigur albo Bolungarvík z Bolafjall, Arctic Fox Centre w Súðavíku
7	–	–	Droga 61 – Hólmavík – Reykjavík (ok. 6 h)

Jeśli prom nie kursuje, zamiast niego pojedziesz drogą 60 przez Reykhólar. Z Reykjavíku do Patreksfjörður jest ok. 385 km (5,5–6 h). Fiordy Zachodnie świetnie łączą się też z dwutygodniową trasą dookoła wyspy: przykładowe plany znajdziesz w artykule wycieczka na Islandię, a pozostałe najciekawsze miejsca kraju w zestawieniu Islandia – atrakcje.

Paliwo, drogi szutrowe i wynajem auta

Stacji paliw jest tu niewiele, a większość działa bez obsługi i wymaga karty z PIN-em. W regionie zatankujesz w: Hólmavíku (N1, ÓB), Súðavíku (Orkan), Ísafjörður (N1, ÓB, Orkan), Bolungarvíku (ÓB, Orkan), Flateyri i Þingeyri (N1), Bíldudalur (Orkan), Tálknafjörður i Patreksfjörður (N1), Flókalundur (N1) oraz na dojeździe drogą 60 w Bjarkalundur i Reykhólar (N1). Najdłuższa luka to droga 61 z Hólmavíku do Súðavíku: blisko 200 km bez stacji. Pod Látrabjarg i Rauðisandur wjeżdżaj z pełnym bakiem z Patreksfjörður, a na Dynjandi tankuj we Flókalundur albo w Þingeyri. W listopadzie 2026 benzyna kosztowała tu 282–289 ISK za litr (ok. 9–9,3 zł), czyli trochę więcej niż w Reykjavíku. Szczegóły znajdziesz w artykule stacje paliw na Islandii.

Większość głównych dróg jest już asfaltowa, ale do Látrabjargu, Rauðisandur, na Bolafjall i w wielu bocznych dolinach jeździ się po szutrze. Latem wystarczy zwykłe auto, choć na stromych odcinkach (droga 614 do Rauðisandur, podjazd na Bolafjall) SUV daje więcej pewności. Ważniejsze od napędu jest ubezpieczenie: kamienie spod kół nadjeżdżających aut uszkadzają szyby i lakier, dlatego wykup ochronę od żwiru (GP) i obniżenie udziału własnego (SCDW). Wybór auta i ubezpieczeń opisujemy w poradniku Islandia na własną rękę.

Kilka zasad na drogach Fiordów Zachodnich:

• Jednopasmowe mosty i tunele: na moście pierwszeństwo ma ten, kto pierwszy wjechał. W jednopasmowym tunelu zjedź do najbliższej mijanki, gdy widzisz światła nadjeżdżającego auta.
• Owce na drodze: latem chodzą luzem przy poboczach i potrafią nagle wejść pod koła.
• Nie planuj za dużo kilometrów: 150–200 km dziennie z postojami to rozsądne tempo, bo średnia prędkość na krętych drogach wynosi 50–60 km/h.
• Opłata kilometrowa: od 2026 roku za każdy kilometr płaci się 6,95 ISK, także autem z wypożyczalni.

Noclegi i koszty w 2026 roku

Noclegów jest tu mało. Hotele i pensjonaty skupiają się głównie w Ísafjörður, Patreksfjörður, Flókalundur, Þingeyri i Hólmavíku, uzupełnionych przez domki i kempingi. W lipcu i sierpniu najlepsze miejsca znikają kilka miesięcy wcześniej, a koło Látrabjargu i Rauðisandur wybór jest naprawdę skromny. Rezerwuj noclegi od razu po ustaleniu trasy, a kemping traktuj jako wyjście awaryjne. Po sezonie wiele obiektów jest zamkniętych.

Pozycja	Cena (ISK)	Ok. w zł
Prom Baldur, dorosły w jedną stronę	6 300	200
Prom Baldur, auto do 5 m w jedną stronę	6 300	200
Parking przy Dynjandi (osobówka)	750–1 100	25–35
Benzyna 95, litr (listopad 2026)	282–289	9–9,3
Paliwo i opłata km na ok. 1 000 km (spalanie 7 l/100 km)	ok. 27 000	ok. 865
Pokój 2-os. w hotelu lub pensjonacie latem	25 000–55 000	800–1 760
Kemping (od osoby)	2 500–4 000	80–130
Łódź do Hornvíku (Hornstrandir), w jedną stronę	ok. 19 000	ok. 610

Ceny orientacyjne, stan na 2026. Przy pięciodniowej pętli dla dwóch osób z autem, noclegami w pensjonatach i jednym przejazdem promem trzeba liczyć ok. 200 000–280 000 ISK (ok. 6 400–9 000 zł) bez lotów i wynajmu auta. Budżet przeliczysz w naszym kalkulatorze kursu korony islandzkiej, a ceny jedzenia i zakupów znajdziesz w artykule ceny na Islandii. Na trasie warto robić zakupy w większych sklepach w Ísafjörður i Patreksfjörður, bo w małych wioskach sklepy są drogie albo ich nie ma.

Wycieczki zorganizowane: co da się zarezerwować

Wycieczek jest tu wyraźnie mniej niż na południu wyspy. Fiordy Zachodnie leżą za daleko na jednodniowy wypad z Reykjavíku, a wielodniowych objazdów z przewodnikiem jest niewiele. Prawie cała oferta skupia się w Ísafjörður, często pod pasażerów statków wycieczkowych:

• wycieczki busem do Dynjandi, Þingeyri i Arnarfjörður,
• rejsy na Vigur i łodzie do Hornstrandir (transfery i jednodniowe trekkingi z przewodnikiem),
• kajaki po spokojnym fiordzie Skutulsfjörður (ok. 2 h), np. przez wyprawy kajakowe po Fiordach Zachodnich,
• wędkowanie w morzu z Suðureyri i Bolungarvíku oraz degustacje ryb.

Jeśli przylatujesz do Ísafjörður samolotem, takie wycieczki pozwalają zobaczyć region bez wynajmu auta. Latem miejsca szybko się kończą, szczególnie w dni, gdy w porcie stoi statek wycieczkowy.