Skaftafell: Svartifoss, szlaki, lodowce i ceny 2026

Skaftafell to zielona enklawa u stóp największego lodowca Europy, część Parku Narodowego Vatnajökull na południowym wschodzie Islandii. Leży przy drodze nr 1, ok. 327 km od Reykjavíku i ok. 55 km na zachód od laguny Jökulsárlón. Przyjeżdża się tu przede wszystkim do wodospadu Svartifoss otoczonego czarnymi kolumnami bazaltowymi, na krótki spacer pod jęzor lodowca Skaftafellsjökull i na wędrówki z przewodnikiem po lodzie. Zimą Skaftafell jest jedną z baz wypadowych do niebieskich jaskiń lodowych.

Wstęp jest bezpłatny, płaci się tylko za parking: 1110 ISK (ok. 36 zł) za osobówkę, ważne do północy. Na Svartifoss i szlak lodowcowy wystarczą 2–3 godziny, ale z dłuższymi trasami po płaskowyżu Skaftafellsheiði i w dolinie Morsárdalur można tu spędzić cały dzień albo dwa. Położenie Skaftafell i okolicznych atrakcji sprawdzisz na naszej interaktywnej mapie Islandii.

• 🚗~327 kmz Reykjavíku (4–4,5 h)
• 🅿️1110 ISKparking na cały dzień (2026)
• 💧1–1,5 hspacer do Svartifoss i z powrotem
• 🏔️2110 mHvannadalshnúkur, najwyższy szczyt kraju

Skaftafell i Park Narodowy Vatnajökull

Skaftafell był osobnym parkiem narodowym od 1967 roku. W czerwcu 2008 roku połączono go z parkiem Jökulsárgljúfur na północy i samym lodowcem w jeden Park Narodowy Vatnajökull, który zajmuje ok. 14% powierzchni Islandii i od 2019 roku jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Skaftafell pozostał jego najczęściej odwiedzaną częścią.

Nazwa pochodzi od dawnej farmy, która przez stulecia stała na zboczach nad sandrem. Ziemia była tu żyzna, bo masyw Öræfajökull chroni dolinę przed wiatrami z północy, a lodowce z dwóch stron tworzą coś w rodzaju osłoniętej kieszeni. Dlatego zamiast gołych skał i żwiru, typowych dla tej części wyspy, rosną tu brzozy, wierzby i bujne zioła. Kontrast między zielenią, czarnym piaskiem i białym lodem robi największe wrażenie właśnie z wyższych punktów widokowych.

Od zachodu Skaftafell graniczy z Skeiðarársandur, największym sandrem Islandii, czyli równiną usypaną przez rzeki lodowcowe. To tu w listopadzie 1996 roku, po erupcji pod lodowcem, przeszła potężna powódź lodowcowa, która zerwała most na rzece Gígja i fragmenty drogi nr 1. Powyginane dźwigary mostu stoją dziś jako pomnik przy drodze, kilka kilometrów przed zjazdem do Skaftafell. Więcej o takich powodziach przeczytasz w artykule o lodowcach Islandii.

Dojazd i odległości

Do Skaftafell prowadzi krótka asfaltowa droga nr 998, odbijająca od drogi nr 1 między Kirkjubæjarklaustur a Höfn. Kończy się dużym parkingiem przy centrum turystycznym, skąd startują wszystkie szlaki. Region nazywa się Öræfi i jest jednym z najrzadziej zaludnionych na wybrzeżu: między Kirkjubæjarklaustur a Höfn, na odcinku ok. 200 km, są tylko dwie małe stacje paliw, we Freysnes i w Fagurhólsmýri.

Skąd	Odległość	Czas jazdy bez postojów
Reykjavík	ok. 327 km	4–4,5 h
Vík í Mýrdal	ok. 140 km	ok. 1 h 45 min
Kirkjubæjarklaustur	ok. 70 km	ok. 55 min
Fjallsárlón	ok. 45 km	ok. 35 min
Jökulsárlón i Diamond Beach	ok. 55–57 km	ok. 45 min
Höfn	ok. 135 km	1,5–2 h

Odległości i czasy orientacyjne. Jeśli jedziesz z Reykjavíku, trasa prowadzi przez całe południowe wybrzeże Islandii z wodospadami Seljalandsfoss i Skógafoss, plażą Reynisfjara i kanionem Fjaðrárgljúfur. Z postojami to pełny dzień jazdy, dlatego większość osób nocuje po drodze w Vík albo w Kirkjubæjarklaustur i przyjeżdża do Skaftafell rano. Na ostatnim odcinku warto mieć pełny bak, szczegóły w artykule stacje paliw na Islandii.

Bez samochodu

Od 2026 roku linia 52 Strætó jeździ z Reykjavíku do Höfn cztery razy w tygodniu (we wtorki, czwartki, piątki i niedziele) drogą nr 1. Godziny i przystanki w Öræfi sprawdź w rozkładzie na straeto.is, bo autobus nie wraca tego samego dnia. W praktyce bez auta wygodniej przyjechać zorganizowaną wycieczką: dwu- i trzydniowe objazdy południowego wybrzeża z Reykjavíku zatrzymują się w Skaftafell, a część z nich obejmuje wędrówkę po lodowcu albo zimą jaskinię lodową. Porównanie samodzielnego wyjazdu i wycieczek znajdziesz w poradniku Islandia na własną rękę.

Centrum turystyczne, kemping i opłaty

Skaftafellsstofa

Centrum turystyczne Skaftafellsstofa działa przez cały rok. Pracują w nim strażnicy parku, którzy podpowiedzą, które szlaki są otwarte i jak wyglądają warunki na wyższych trasach. Jest tu sklepik z pamiątkami i rękodziełem z regionu, a obok toalety. Przy parkingu stoją budki firm organizujących wędrówki po lodowcu i latem food trucki. Wybór jedzenia jest skromny, więc na dłuższe szlaki zabierz prowiant.

Godziny otwarcia centrum w 2026 roku:

Miesiące	Godziny
styczeń–luty	10:00–17:00
marzec–maj	9:00–17:00
czerwiec–sierpień	9:00–19:00
wrzesień–październik	9:00–18:00
listopad	9:00–17:00
grudzień	10:00–17:00

Telefon do centrum: +354 470 8300. Zimą strażnicy prowadzą czasem bezpłatne spacery tematyczne, a ich terminy park ogłasza na stronie vatnajokulsthjodgardur.is.

Opłata za parking (2026)

Skaftafell i Jökulsárlón to dwa miejsca w Parku Narodowym Vatnajökull, w których pobiera się opłatę regionalną (svæðisgjald). Według cennika z rozporządzenia nr 266/2026, obowiązującego od 21 marca 2026 roku, kosztuje ona:

• samochód osobowy do 5 miejsc: 1110 ISK (ok. 36 zł),
• samochód osobowy z 6–9 miejscami: 1440 ISK (ok. 46 zł),
• motocykl: 450 ISK (ok. 14 zł).

Opłata jest ważna do północy w dniu zakupu, więc w tym czasie możesz wyjeżdżać i wracać. Jeśli tego samego dnia zapłaciłeś już pełną stawkę przy Jökulsárlón, w Skaftafell dostajesz 50% zniżki (i odwrotnie). Płaci się w aplikacji Parka albo w automacie przy parkingu. Parking przy Fjallsárlón jest bezpłatny.

Kemping Skaftafell

Duży kemping leży tuż przy centrum turystycznym, a szlak do Svartifoss zaczyna się dosłownie między namiotami. Jest otwarty przez cały rok, choć zimą działa tylko jego część, a miejsc nie da się zarezerwować wcześniej. Płaci się na miejscu.

Pozycja	Cena (ISK)	Ok. w zł
Dorosły (17–66 lat), noc	2800	90
Senior (67+) i osoba z niepełnosprawnością, noc	2300	74
Dzieci do 16 lat z opiekunem	bezpłatnie	0
Prąd (doba)	1500	48

Stan na 2026, według rozporządzenia nr 266/2026. Prysznice, pralka i suszarka są w cenie. Przy pobycie od 5 nocy przysługuje 15% zniżki. Kemping Skaftafell nie należy do programu karty kempingowej Útilegukortið. Para z kamperem i prądem zapłaci więc za noc ok. 7100 ISK (ok. 230 zł). Zasady opłaty za parking przy noclegu na kempingu potwierdź przy meldowaniu w recepcji.

Szlaki w Skaftafell

Wszystkie szlaki zaczynają się przy centrum turystycznym i są dobrze oznakowane numerami: S dla tras po samym Skaftafell i M dla doliny Morsárdalur. Dane w tabeli pochodzą z opisów Parku Narodowego Vatnajökull.

Szlak	Długość	Czas	Przewyższenie	Trudność
Svartifoss (tam i z powrotem)	ok. 3,5 km	1–1,5 h	ok. 140 m	łatwy
S1 Szlak lodowcowy do Skaftafellsjökull	4,1 km (pętla)	1–1,5 h	80 m	łatwy
S2 Svartifoss – Sjónarsker – Sel	5,8 km (pętla)	ok. 2 h	ok. 250 m	łatwy, sporo schodów
S5 Sjónarnípa	6,5 km (pętla)	2–2,5 h	320 m	wymagający
S6 Svartifoss – Sjónarnípa	7,1 km	2,5–3 h	b.d.	wymagający
M1 Bæjarstaðarskógur	15,3 km	4–5 h	130 m	łatwy, długi
S3 Skaftafellsheiði	16,6 km (pętla)	5–6 h	ok. 765 m	wymagający
S4 Kristínartindar	17,9 km (pętla)	6–8 h	ok. 1215 m	trudny
M2 Morsárjökull	19,5 km	6–7 h	350 m	wymagający

Długość trasy do Svartifoss tam i z powrotem orientacyjnie, pozostałe według parku narodowego. „b.d.” – park nie podaje przewyższenia.

Svartifoss

Svartifoss („czarny wodospad”) ma ok. 20 m wysokości i spada z krawędzi obramowanej zwisającymi kolumnami bazaltowymi, przypominającymi piszczałki organów. Kolumny powstały, gdy gruba warstwa lawy stygła powoli i pękała na regularne graniastosłupy. Według popularnej opowieści to właśnie ten wodospad zainspirował architekta Guðjóna Samúelssona przy projektowaniu kościoła Hallgrímskirkja w Reykjavíku.

Ścieżka zaczyna się przy kempingu i przez ok. 1,5 km wspina się łagodnie na zbocze, w sumie ok. 140 m w górę. Po drodze mija się dwa mniejsze wodospady: Hundafoss i Magnúsarfoss. Pod samym Svartifoss ścieżka schodzi do wąwozu, a dalej przez kładkę i schody z kolumn bazaltowych można przejść na drugą stronę potoku i wrócić pętlą S2 przez punkt widokowy Sjónarsker i stary dom z darni Sel z początku XX wieku. Ten wariant dodaje ok. 2 km i najładniejsze widoki na sandr.

Latem przy Svartifoss bywa tłoczno w godzinach 11–16, bo wodospad jest przystankiem prawie każdej wycieczki objazdowej. Rano i wieczorem jest spokojniej, a światło lepsze do zdjęć. Zimą ścieżka bywa oblodzona i zasypana śniegiem, wtedy przydają się raczki na buty.

Szlak lodowcowy do Skaftafellsjökull

Najłatwiejsza trasa w parku, szlak S1, prowadzi ze wschodniej strony centrum turystycznego do czoła Skaftafellsjökull. Pierwsza połowa jest wyasfaltowana, druga ma wygodną żwirową nawierzchnię, więc da się ją przejść w zwykłych butach. Numerowane tablice po drodze opisują moreny, kociołki po wytopionym lodzie i linie na zboczach, które pokazują, gdzie sięgał lodowiec jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Szlak jest częścią projektu parku o topniejących lodowcach i dobrze pokazuje, jak szybko cofa się lód.

Ścieżka kończy się przy jęzorze lodowca z małą laguną. Dalej obowiązują zasady z tablicy ostrzegawczej: nie wchodź na lód i nie zbliżaj się do czoła, z którego odrywają się bryły.

Sjónarsker i Sjónarnípa

Sjónarsker to punkt widokowy z tarczą opisującą okoliczne szczyty, leżący na pętli S2 za Svartifoss. Widać stąd cały Skeiðarársandur aż po ocean. Sjónarnípa (szlak S5, 6,5 km) prowadzi na skraj zbocza nad Skaftafellsjökull i daje jeden z najlepszych widoków w parku: z góry na jęzor lodowca, a w tle na szczyty Kristínartindar, Hrútfjallstindar i masyw Öræfajökull. Trasa jest dłuższa i bardziej stroma niż spacer do Svartifoss, ale wystarczy podstawowa kondycja. Wiosną i na początku lata w zaroślach gniazdują ptaki, więc nie schodź ze ścieżki.

Skaftafellsheiði i Kristínartindar

Na płaskowyż Skaftafellsheiði (szlak S3, 16,6 km, 5–6 h) idzie się najpierw drogą na Svartifoss, potem przez Sjónarsker w stronę Kristínartindar, dalej przez Gláma i w dół do Sjónarnípa. To najlepsza całodniowa trasa dla osób, które chcą zobaczyć lodowce z góry bez wspinaczki. Kristínartindar (szlak S4, ok. 1126 m n.p.m.) to wariant dla doświadczonych: ostatni odcinek prowadzi stromym piargiem na grań, a widok ze szczytu na Skaftafellsjökull i Morsárjökull zależy w całości od pogody.

Obie trasy są wiosną zamykane z powodu rozmokłego błota i odwilży, czasem aż do połowy czerwca. Zanim ruszysz, zapytaj o stan szlaku w Skaftafellsstofa. W chmurach i przy silnym wietrze na Kristínartindar lepiej zrezygnować, bo nie ma tam alternatywnej drogi zejścia.

Morsárdalur i Bæjarstaðarskógur

Dolina Morsárdalur to spokojniejsza część parku, do której dociera niewielu turystów. Trasa M1 (15,3 km, 4–5 h, tylko 130 m przewyższenia) prowadzi do Bæjarstaðarskógur, najwyższego lasu brzozowego na Islandii, a wraca wzdłuż rzeki Morsá. Szlak M2 (19,5 km) dochodzi do laguny pod lodowcem Morsárjökull, na którym w 2007 roku osunęło się wielkie rumowisko skalne. Latem często słychać tam odrywający się lód.

W dolinie zasięg telefonu jest słaby, a na jej końcu nie ma go wcale. Po ulewach i odwilżach małe potoki potrafią zamienić się w rwące rzeki, które odcinają drogę powrotną. Nie chodź tu sam i zostaw plan trasy na safetravel.is.

Lodowce wokół Skaftafell

Ze Skaftafell widać kilka jęzorów spływających z Vatnajökull i z masywu Öræfajökull. Każdy wygląda inaczej i do każdego dociera się inną drogą.

Skaftafellsjökull

Najbliższy lodowiec, do którego czoła prowadzi szlak S1. Z góry najlepiej widać go z Sjónarnípa i ze Skaftafellsheiði. Przed czołem leży laguna, a dalej wał moreny pokazujący zasięg lodu z czasów, gdy lodowiec był znacznie większy.

Svínafellsjökull

Svínafellsjökull leży kilka kilometrów na wschód od Skaftafell, przy krótkiej szutrowej drodze odbijającej od drogi nr 1. Jego poszarpany lód i strome ściany gór posłużyły za plener do filmów Interstellar, Batman: Początek i scen „za Murem” w serialu Gra o tron.

Od 2018 roku islandzka obrona cywilna odradza wędrówki po Svínafellsjökull. W zboczu Svínafellsheiði nad lodowcem otwierają się szczeliny i istnieje ryzyko wielkiego obrywu skalnego na lodowiec, który mógłby wywołać falę w lagunie. Teren jest stale monitorowany, a w 2025 roku Islandzkie Biuro Meteorologiczne opublikowało nową ocenę zagrożenia dla okolicy. Na punkt widokowy przy czole lodowca można podjechać, ale zatrzymaj się tam krótko, nie schodź na lód ani nad wodę i sprawdź aktualne komunikaty na safetravel.is.

Falljökull i Virkisjökull

Dwa sąsiednie jęzory między Skaftafell a Svínafell, zwane razem Virkisjökull–Falljökull. Falljökull („spadający lodowiec”) zsuwa się z Öræfajökull stromym lodospadem. To na nim odbywa się dziś większość wędrówek po lodowcu ze Skaftafell. Przewodnicy dowożą grupy busem pod morenę, skąd na lód jest kilkanaście minut marszu.

Öræfajökull i Hvannadalshnúkur

Nad całym regionem góruje Öræfajökull, największy czynny wulkan Islandii, przykryty własną czapą lodową. Jego erupcja w 1362 roku była najpotężniejszym wybuchem w historii wyspy: zniszczyła kwitnącą wtedy okolicę, która od tego czasu nazywa się Öræfi, czyli „pustkowie”. Wulkan wybuchł jeszcze w 1727 roku, a jesienią 2017 roku naukowcy odnotowali pod nim wzrost aktywności i nowe zagłębienie w lodzie kaldery. Stan wulkanu monitoruje Islandzkie Biuro Meteorologiczne.

Na krawędzi kaldery wznosi się Hvannadalshnúkur (2110 m n.p.m.), najwyższy szczyt Islandii. Wejście trwa 12–15 godzin, pokonuje się ok. 2000 m przewyższenia, a ostatnie godziny prowadzą przez lodowiec ze szczelinami, dlatego idzie się wyłącznie z przewodnikiem, w zespole związanym liną. Sezon trwa od kwietnia do sierpnia, a najpewniejsze warunki są wiosną i na początku lata, gdy szczeliny przykrywa jeszcze gruby śnieg. Icelandic Mountain Guides podaje cenę od 425 EUR (ok. 1800 zł, orientacyjnie), minimalny wiek 18 lat i obowiązkowe spotkanie przygotowawcze dzień wcześniej o 16:00 w Skaftafell. Terminy i ceny innych firm sprawdzisz, szukając wejścia na Hvannadalshnúkur z przewodnikiem.

Wędrówka po lodowcu z przewodnikiem

Wejście na lód to dla wielu osób najważniejszy punkt pobytu w Skaftafell. Firmy z umową z parkiem narodowym mają swoje punkty przy parkingu i organizują wycieczki przez cały rok. Najczęściej chodzi się po Falljökull, rzadziej po innych jęzorach. Typowa wycieczka wygląda tak: spotkanie przy budce firmy, dopasowanie sprzętu, przejazd busem pod lodowiec, krótki marsz przez morenę, a potem 1,5–2 godziny na lodzie w rakach, między szczelinami, lodowymi grzbietami i młynami lodowcowymi.

Ceny i czas trwania

Wycieczka	Czas	Cena orientacyjna (ISK)	Ok. w zł
Łatwa wędrówka po lodowcu (Falljökull)	3,5–4 h	14 000–17 000	450–545
Dłuższa wędrówka po dwóch lodowcach	5–5,5 h	25 000–27 000	800–865
Wędrówka z nauką wspinaczki lodowej	4–4,5 h	30 000–32 000	960–1025
Jaskinia lodowa zimą (z dojazdem superjeepem)	3–4 h	22 000–30 000	700–960
Wejście na Hvannadalshnúkur	12–15 h	od ok. 425 EUR	od ok. 1800

Ceny orientacyjne według ofert operatorów, stan na 2026. Do ceny nie wlicza się opłaty za parking. Dla porównania wędrówka po lodowcu Sólheimajökull koło Vík kosztuje podobnie, ok. 15 000–16 000 ISK, ale jest tam znacznie tłoczniej.

Sprzęt, strój i wiek

W cenie są raki, czekan, uprząż i kask, a przewodnik pokazuje, jak z nich korzystać. Własne trzeba mieć:

• buty trekkingowe za kostkę ze sztywną podeszwą, bo do miękkich butów sportowych nie da się dobrze przypiąć raków (większość firm wypożycza buty za dopłatą),
• kurtkę i spodnie przeciwdeszczowe, ciepłą warstwę z polaru lub wełny,
• rękawiczki i czapkę, nawet latem, bo nad lodem wieje zimny wiatr,
• okulary przeciwsłoneczne, wodę i coś do jedzenia.

Minimalny wiek na łatwych wycieczkach to zwykle 8–10 lat, zależnie od operatora, a na wspinaczkę lodową i wejście na Hvannadalshnúkur wyżej (na Hvannadalshnúkur 18 lat). Raki pasują zwykle od rozmiaru buta 34–35 EU, co dla młodszych dzieci bywa barierą. Wycieczka nie wymaga doświadczenia górskiego, wystarczy przeciętna kondycja. Grupy liczą do kilkunastu osób na przewodnika.

Jaskinie lodowe zimą

Zimą Skaftafell staje się, obok Jökulsárlón, główną bazą wycieczek do naturalnych jaskiń lodowych w lodowcach wypływowych Vatnajökull. Każdego roku jaskinie mają inny kształt, bo drąży je letnia woda roztopowa. Przewodnicy szukają ich jesienią i dopiero po ocenie ryzyka decydują, do których można wejść.

• Sezon: realnie od listopada do marca, zależnie od mrozu. Po śmiertelnym wypadku w jaskini w lodowcu Breiðamerkurjökull w sierpniu 2024 roku park narodowy zaostrzył zasady: wycieczki do jaskiń odbywają się tylko zimą, a od maja do września jaskinie są zamknięte.
• Organizacja: zbiórka na parkingu w Skaftafell albo przy Jökulsárlón, dojazd superjeepem po morenie, krótki marsz w rakach. Całość trwa 3–4 godziny. Popularne są też łączone wycieczki: wędrówka po lodowcu i wejście do jaskini.
• Kto prowadzi: tylko firmy z umową z parkiem narodowym, które muszą spełniać wymogi co do kwalifikacji przewodników, sprzętu i liczby osób w grupie.
• Cena: orientacyjnie 22 000–30 000 ISK od osoby (ok. 700–960 zł, stan na 2026). Kask i raki są w cenie.

Jaskinie zamyka się z dnia na dzień przy odwilży, deszczu albo silnym wietrze, dlatego planuj wycieczkę na początek pobytu w regionie, żeby mieć dzień zapasu. Porównanie z całoroczną jaskinią Katla koło Vík znajdziesz w artykule o lagunie Jökulsárlón. Zimowe noce nad Öræfi są bardzo ciemne, więc przy bezchmurnym niebie jest też szansa na zorzę polarną. Sprawdź wcześniej aktywność i zachmurzenie w naszej prognozie zorzy.

Skaftafell latem i zimą

Lato (czerwiec–sierpień) to pełnia sezonu: dzień trwa ok. 20 godzin, otwarte są wszystkie szlaki, łącznie z Kristínartindar i Skaftafellsheiði (po wiosennym zamknięciu), a kemping jest pełny. W południe przy Svartifoss tworzą się kolejki do zdjęć, za to wieczorem w białe noce w parku robi się pusto. Temperatura to zwykle 10–15°C.

Wrzesień i październik dają mniej ludzi, jesienne kolory brzóz i pierwsze ciemne noce. Wędrówki po lodowcu odbywają się normalnie, a pogoda staje się coraz bardziej zmienna.

Zima (listopad–marzec) oznacza krótki dzień. W połowie grudnia słońce jest nad horyzontem tylko ok. 4–4,5 godziny, a wysokie góry od północy szybko zasłaniają światło. Szlak do Svartifoss i szlak lodowcowy są dostępne, ale oblodzone, więc raczki na buty to podstawa. Wyższe trasy zasypuje śnieg. Zimą przyjeżdża się tu głównie na jaskinie lodowe i wędrówkę po lodzie, które w tym czasie bywają najciekawsze, bo lód jest bardziej niebieski. Porównanie wszystkich miesięcy znajdziesz w poradniku kiedy jechać na Islandię.

Wiatr w Öræfi

Masyw Öræfajökull wpływa na pogodę w całym regionie. Przy silnym wietrze z północy powietrze spływa ze zboczy i na drodze nr 1 powstają gwałtowne porywy, szczególnie w okolicach Sandfell (między Skaftafell a Hof) i przy farmie Kvísker (przed Jökulsárlón). Porywy przekraczające 30 m/s potrafią zepchnąć z drogi kampera albo wyrwać drzwi auta otwierane pod wiatr. Przy takich prognozach drogę zamyka się czasem na kilka godzin.

Przed każdym przejazdem przez Öræfi sprawdź ostrzeżenia na vedur.is albo w naszym serwisie pogoda na Islandii, stan drogi na umferdin.is (lub pod numerem 1777) oraz komunikaty na safetravel.is. Drzwi auta otwieraj, trzymając je obiema rękami, i parkuj przodem pod wiatr.

Plan na 1 i 2 dni

Skaftafell, laguny lodowcowe i Diamond Beach leżą przy tej samej drodze, w odległości godziny jazdy. Najwygodniej zwiedzać je z noclegiem w Öræfi albo w okolicy Höfn.

Jeden dzień: Skaftafell, Fjallsárlón, Jökulsárlón

1. Rano Skaftafell (2,5–3 h): pętla S2 do Svartifoss przez Sjónarsker, potem krótki szlak S1 do czoła Skaftafellsjökull. Zapłać za parking (1110 ISK).
2. Przejazd na wschód z krótkim postojem przy punkcie widokowym na Svínafellsjökull i przy kościele z darni Hofskirkja w Hof, ok. 20 km od Skaftafell. To jeden z kilku zachowanych na Islandii kościołów krytych darnią, zbudowany w latach 80. XIX wieku.
3. Fjallsárlón (45 min–1 h): mniejsza laguna z czołem lodowca blisko brzegu, darmowy parking.
4. Jökulsárlón i Diamond Beach (2 h): spacer brzegiem laguny i po czarnej plaży z bryłami lodu. Tu zapłacisz za parking tylko połowę, czyli 555 ISK (ok. 18 zł). Od maja do listopada możesz popłynąć rejsem amfibią lub pontonem po lagunie.

Taki dzień to ok. 60 km jazdy (plus dojazd do noclegu) i 7–9 godzin z postojami. Latem da się do niego dołożyć wędrówkę po lodowcu po południu, zimą lepiej zamienić ją na jaskinię lodową i darować sobie część postojów, bo jasno jest tylko kilka godzin.

Dwa dni z noclegiem

Dzień 1: dojazd południowym wybrzeżem, po drodze kanion Fjaðrárgljúfur. Po południu krótki spacer do Svartifoss albo szlak S1, wieczorem nocleg w Skaftafell lub Freysnes.

Dzień 2: rano wędrówka po lodowcu z przewodnikiem (latem) albo dłuższy szlak przez Sjónarnípa lub Skaftafellsheiði. Po południu Fjallsárlón, Jökulsárlón i Diamond Beach o zachodzie słońca, nocleg w Hali lub w Höfn. Zimą zamiast lodowca wybierz jaskinię lodową.

Latem od 20 maja do 20 sierpnia można też dodać wycieczkę traktorem na przylądek Ingólfshöfði, na którym gniazdują maskonury. Pełne trasy dookoła wyspy z noclegiem w tym rejonie znajdziesz w artykule wycieczka na Islandię, a pozostałe najciekawsze miejsca w zestawieniu Islandia – atrakcje.

Noclegi w okolicy

Noclegów w Öræfi jest niewiele w stosunku do liczby turystów. W lipcu i sierpniu oraz w sezonie jaskiń lodowych najlepsze miejsca znikają kilka miesięcy wcześniej.

• Kemping Skaftafell – najbliżej szlaków, otwarty cały rok, bez rezerwacji (ceny wyżej).
• Freysnes – ok. 5 km na wschód od zjazdu do Skaftafell. Stoi tu Hótel Skaftafell, a obok mała stacja paliw ze sklepem.
• Svínafell – farma z domkami i kempingiem przy drodze do Svínafellsjökull.
• Hof i Fagurhólsmýri – pensjonaty i domki na farmach, 20–25 km od Skaftafell. We Fagurhólsmýri jest druga stacja paliw w regionie.
• Okolice Jökulsárlón – hotele przy drodze nr 1 między lagunami i farma Hali ok. 13 km za Jökulsárlón, dobra baza, jeśli rano jedziesz do jaskini lodowej albo dalej na wschód.
• Höfn – największy wybór restauracji i noclegów, ale ok. 1,5–2 godziny jazdy od Skaftafell.

Ceny pokojów zmieniają się mocno w zależności od sezonu. Latem za pokój dwuosobowy w hotelu w tym regionie trzeba liczyć orientacyjnie 30 000–60 000 ISK (ok. 960–1920 zł) za noc, zimą mniej. Na kolację po dniu w parku najbliższa restauracja jest w hotelu we Freysnes. W Skaftafell latem działają tylko food trucki, a większy sklep spożywczy jest dopiero w Höfn albo w Kirkjubæjarklaustur, więc zakupy zrób wcześniej.

Bezpieczeństwo

Skaftafell wygląda niewinnie, ale przyroda jest tu groźniejsza niż w większości miejsc przy drodze nr 1. Kilka zasad warto traktować bardzo poważnie:

• Nigdy nie wchodź na lodowiec bez przewodnika. Pod śniegiem kryją się szczeliny, czoła lodu się obrywają, a młyny lodowcowe sięgają dziesiątek metrów w głąb. Do jaskiń lodowych również tylko z licencjonowaną firmą.
• Nie podchodź do czoła lodowca i nie wchodź na kry w lagunach. Odrywające się bryły wywołują fale, a woda ma temperaturę bliską 0°C.
• Trzymaj się szlaków. Zbocza nad Svartifoss i na Kristínartindar są strome i kruche, a odpadające kamienie są częstą przyczyną urazów. Na piargach idź uważnie i nie stawaj bezpośrednio pod innymi turystami.
• Powodzie lodowcowe. Rzeki z lodowców Vatnajökull mogą gwałtownie wezbrać po erupcji pod lodem albo przy opróżnieniu się zbiornika wody pod lodowcem. Takie zdarzenia ogłasza obrona cywilna i Islandzkie Biuro Meteorologiczne. Stosuj się do komunikatów i zamknięć dróg.
• Zostaw plan trasy. Na dłuższe wyjścia do Morsárdalur czy na Kristínartindar zgłoś plan na safetravel.is i zabierz naładowany telefon. Numer alarmowy na Islandii to 112.
• Szanuj przyrodę. Nie zbieraj roślin, nie rozbijaj namiotu poza kempingiem i nie lataj dronem bez sprawdzenia zasad parku dla dronów rekreacyjnych.

Najbardziej aktualne informacje o otwartych szlakach i warunkach podają strażnicy w Skaftafellsstofa. Przed wyjściem na dłuższą trasę warto do nich zajrzeć.